บทสวดมนต์ธรรมะฆราวาสบ้าน

บทที่ 1
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะนะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
บทที่ 2
| พุทธัสสะบูชา | มหาเตชะวันโต | |
| ธัมมัสสะบูชา | มหาปัญญาโย | |
| สังฆัสสะบูชา | มหาโภคะวะโห | |
| โลกะนาโถ | อิมินาสักกาเรนะ | |
| ปะฏิ ปะฏิ บูชายะ |
บทที่ 3
อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวาพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นพระอรหันต์ บริสุทธิ์หมดจด
จากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งหลาย ได้ตรัสรู้ถูกถ้วนดีแล้ว
อิเมหิ สักกาเรหิ ตัง ภะคะวันตัง อะภิปูชะยามิ
ข้าพเจ้าบูชาซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น ด้วยเครื่องสักการะเหล่านี้ (กราบ)
สวากขาโต ภะคะตา ธัมโม
พระธรรม คือ ศาสนาอันพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น แสดงไว้ดีแล้ว
อิเมหิ สักกาเรหิ ตัง ธัมมัง อะภิปูชะยามิ
ข้าพเจ้าบูชาซึ่งพระธรรมเจ้านั้น ด้วยเครื่องสักการะเหล่านี้ (กราบ)
สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ
หมู่พระสงฆ์ผู้เชื่อฟังของพระผู้มีพระภาคเจ้า ปฏิบัติดีแล้ว
อิเมหิ สักกาเรหิ ตัง สังฆัง อะภิปูชะยามิ
ข้าพเจ้าบูชาซึ่งหมู่พระสงฆ์เจ้านั้น ด้วยเครื่องสักการะเหล่านี้ (กราบ)
บทที่ 4
อิติปิโส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุธโธวิชชาจะระณะ สัมปันโน สุคะโตโลกะวิทู อะนุตตะโร
ปุริสะทัมมะสาระถิ สัตถาเทวะ มะนุสสานัง พุทโธ
ุภะคะวาติ
สวากขาโต ภะคะวะตาธัมโม สันทิฏฐิโก อะกาลิโก
เอหิปัสสิโก โอปะนะยิโก ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิติ
สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ อุชุปะฏิปันโน
ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ ญายะปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ
ยะทิทังจัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐะปุริสะปุคคะลา เอสะ
ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ อาหุเนยโย ปาหุเนยโย ทักขิเณยโย
อัญชะลีกะระณีโย อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ
บทที่ 5
อิติปิโส วิเสเสอิ อิเสเส พุทธะนาเมอิอิเมนา พุทธะตังโสอิ อิโสตัง พุทธะปิติอิ
บทที่ 6
โย โส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุทโธสวากขาโต เยนะ ภะคะวะตา ธัมโม
สุปะฏิปันโน ยัสสะ ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ
ตัมมะยัง ภะคะวันตัง สะธัมมัง สะสังฆัง,
อิเมหิ สักกาเรหิ ยะถาระหัง อาโรปิเตหิ
อะภิปูชะยามะ สาธุโนภันเต ภะคะวา สุจิระ
ปะรินิพพุโตปิ ปัจฉิมา ชะนะตานุกัมปะมานะสา
อิเม สักกาเร ทุกคะตะปัณณา การะภูเต
ปะฏิคคัณหาตุ อัมมะหากัง ทีฆะรัตตัง หิตายะ สุขายะ
บทที่ 7
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะนะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
บทที่ 8
| อิมินา ปุญญะกัเมนะ | อุปัชฌายา คุณุตตะรา | |
| อาจะริยูปะการา จะ | มาตา ปิตา จะ ญาตะกา | |
| ปิยา มะมัง สุริดย จันทิมา ราชา | คุณะวันตา นะราปิ จะ | |
| พรัหมมะมารา จะ อินทา จะ | ทุโลกะปาลา จะ เทวะตา | |
| ยะโม มิตตา มะนุสสา จะ | มัชฌัตตา เวริกาปิ จะ | |
| สัพเพ สัตตา สุขี โหนตุ | ปุญญานิ ปะกะตานิ เม | |
| สุขัง จะ ติวิธัง เทนตุ | ขิปปัง ปาเปถะ โว มะตัง | |
| อิมินา ปุญญะกัมเมนะ | อิมินา อุททิเสนะ จะ | |
| ขิปปาหัง สุละเภ เจวะ | ตัณหุปาทานะเฉทะนัง | |
| เย สันตาเน หินา ธัมมา | ยาวะ นิพพานะโต มะมัง | |
| นัสสันตุ สัพพะทา เยวะ | ยัตถะ ชาโต ภะเว ภะเว | |
| อุชุจิตตัง สะติปัญญา | สัลเลโข วิริยัมหินา | |
| มารา ลุภันตุ โนกาสัง | กาตุญจะ วิริเยสุ เม | |
| พุทธาทิปะวะโร นาโถ | ธัมโม นาโถ วะรุตตะโม | |
| นาโถ ปัญเจกะ พุทโธ จะ | สังโฆ นาโถต ตะโร มะมัง | |
| เตโสตตะมานุภาเวนะ | มาโรกาสัง ละภัน ตุเม | |
| ปัญจะมาเร ชิเน นาโถ | ปัตจะสัมโพธิ มุตตะมัง | |
| จะตุสัจจัง ปะกาเสสิ มหาเวรัง | สัพพะพุทเธ นะมามิหัง | |
| อิทัง เม ญาตินัง โหตุ | สุขิตา โหนตุ ญาตะโย |
บทที่ 9
| สัพเพ สัตตา | สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น |
| อะเวรา | จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย |
| สัพเพ สัตตา | สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น |
| อัพยาปัชฌา | จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย |
| สัพเพ สัตตา | สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น |
| อะนีฆา | จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย |
| สัพเพ สัตตา | สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น |
| สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ | จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเถิด
ท่านทั้งหลายที่ท่านได้ทุกข์ ขอให้ท่านมีความสุข ท่านทั้งหลายที่ท่านได้สุขขอให้ท่านมีความสุขยิ่งๆ ขึ้นไป |
| สัพเพ สัตตา | สัตว์ทั้งหลายที่เกิดเป็นชะลาพุดชะ ที่เกิดเป็นอัณฑะชะ ที่เกิดเป็นสังเสทะชะ ที่เกิดเป็นโอปปาติกะ
จงมารับกุศลผลบุญให้ถ้วนทั่ว ทุกตัวสัตว์เทอญ |
ลาพระ
อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา,พุทธัง ภะคะวันตัง อะภิวาเทมิ
(กราบ)
สวากขาโต ภะคะตา ธัมโม,
ธัมมัง นะมัสสามิ
(กราบ)
สุปะฎิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,
สังฆัง นะมามิ
(กราบ)